เป็นหวัดไม่ถูกกับขับรถ ทำให้ความสามารถในการขับขี่เสื่อมลง
4 ก.พ. 52 จากหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ การเป็นหวัดไม่ว่าหวัดสามัญหรือโรคไข้หวัดใหญ่ อย่างหนัก จะรบกวนปฏิกิริยาตอบสนองเวลาขับรถอย่างหนัก บริษัทประกันภัยลอยด์ส ทีเอสบี ของอังกฤษเปิดเผยว่า ในการศึกษาด้วยเครื่องจำลองการขับรถ กับผู้ขับรถที่ป่วยด้วยอาการต่าง ๆ ตั้งแต่เป็นหวัด มีอาการเครียดและปวดศีรษะ 100 คน พบว่าคนที่เป็นหวัดจะขับรถได้เลวลงโดยเฉลี่ยแล้วร้อยละ 11 เทียบได้กับผู้ที่ล่อวิสกี้เข้าไปสองแก้ว การขับรถเลวลงไปร้อยละ 11 จะมีผลทำให้อาการตอบสนองช้าลง เทียบเท่ากับต้องใช้ระยะทางเพิ่มขึ้นอีก 1 เมตร หากขับอยู่ด้วยความเร็ว 48 กม.ต่อชั่วโมง และหากใช้อัตราความเร็วปกติเต็มที่ จะต้องใช้ระยะทางเพิ่มอีกถึง 12 ม. รายงานได้บอกเตือนว่า อาการไม่สบายขณะขับรถ ยิ่งหากบวกด้วยฤทธิ์ยา หรือความเมื่อยล้า หรือหากดื่มมาเล็กน้อยด้วย จะมีผลกับความสามารถในการขับขี่อย่างสำคัญ นายแพทย์ดอว์น ฮาร์เปอร์ ได้เสริมว่า ในการขับรถอย่างปลอดภัย ต้องใช้สมาธิและปฏิกิริยาตอบสนองที่ทันกาล แค่เพียงเป็นหวัดเพียงนิดหน่อยก็ทำให้ความสามารถทั้งสองอย่างเสียลงมากแล้ว โฆษกของบริษัทแจ้งว่า “การขับรถยามที่ไม่สบาย ก่อให้เกิดอุบัติเหตุปีละหลายพันครั้ง หากว่าเป็นหวัดไม่ว่าจะเป็นหวัดธรรมดาหรือไข้หวัดใหญ่ ถ้าหากหลีกเลี่ยงการขับรถ ได้ควรจะหลีกเลี่ยงเสีย”.
ทานวิตามินเกินขนาดอาจมีโทษ
วันที่ 6 มกราคม 2552 จากหนังสือพิมพ์เดลินิวส์
การทานวิตามินมีประโยชน์ต่อร่ายกาย แต่ถ้าทานเยอะเกินไปอาจมีโทษต่อร่างกาย วันนี้เดลินิวส์มีเรื่องนี้มาฝาก…
วิตามินโดยทั่วไป หากทานมากเกินไป ไม่มีอันตราย ร่างกายจะขับออก แต่มีวิตามินบางชนิด หากได้รับมาก จะต้องได้รับสารอื่น เช่น หากได้วิตามิน C มากต้องได้แร่ทองแดง ดังนั้น ไม่ควรทานเกินกว่ากำหนด ตัวอย่าง วิตามิน A หากได้มากกว่า 25000 IU จะทำให้ปวดศรีษะ อ่อนเพลีย เบื่ออาหาร ผิวแห้ง คันและผมร่วง หากได้มาก ตับม้ามจะโต ปวดกระดูก
ส่วนวิตามิน D หากได้มากเกิน 50000 IU จะทำให้เบื่ออาหาร คลื่นไส้ ท้องร่วง น้ำหนักลดและมีพิษต่อตับ และวิตามิน C โดยทั่วไปไม่มีพิษ แต่หากได้เกิน 1 กรัมจะทำให้เกิดคลื่นไส้ ท้องร่วง ตะคริวและเกิดนิ่วที่ไตธาตุเหล็ก หากได้รับขนาดสูง จะระคายกระเพาะและท้องผูก
รู้อย่างนี้แล้ว ควรทานวิตามินแค่พอประมาณจะดีกว่า เพื่อร่ายกายที่แข็งแรง.
ไม้ดีมีประโยชน์ – “ผักชีฝรั่ง” ใบแก้แผลเรื้อรัง
วันศุกร์ที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2551 จากหนังสือพิมพ์คมชัดลึก
ผักสวนครัว เป็นเรื่องง่ายๆ ที่คุณสามารถปลูกเองได้อย่าง “ผักชีฝรั่ง” ชื่ออื่น ผักชีดอย ผักหอมเทศ เพราะใช้พื้นที่น้อยและปลูกได้ตลอดทั้งปี
ได้ประโยชน์ทั้งแง่นำมาปรุงอาหาร มีสรรพคุณทางยา และจำหน่ายได้
เป็นไม้ล้มลุกวงศ์ UMBELLIFERAE สูง 12-16 เซนติเมตร ลำต้นสั้นอยู่ระดับดินและชูใบขึ้นมา นอกจากใช้ปรุงอาหารแล้ว ใบเอามาตำทาแก้แผลเรื้อรัง แก้บวม ต้นแก้แมลงสัตว์กัดต่อย แก้ปวดศีรษะ ดอกแก้ท้องอืด ท้องเฟ้อ ขับลมในกระเพาะอาหาร
ใบ ยาวรูปไข่ขอบขนานยาวรี ปลายแหลมฐานใบเรียวแหลม ริมใบหยักคล้ายฟันเลื่อยยาว 7-15 เซนติเมตร กว้าง 3.5 เซนติเมตร สีเขียวเข้มและแข็งกระด้างออกเป็นกระจุก
ดอก เป็นดอกเดี่ยวเล็กๆ แต่รวมกันเป็นช่อมีก้านยาวสีเขียว แต่ละดอกย่อยมี 5-7 กลีบ ดอกยาว 1.5-2.5 เซนติเมตร กว้าง 3.5 เซนติเมตร ออกที่ปลายกิ่ง ดอกย่อยเรียงตัวอัดแน่นเป็นรูปกระบอก หรือรูปไข่สีเขียวเข้ม
ผล ขนาดเล็ก เส้นผ่าศูนย์กลางราว 2 มิลลิเมตร สีน้ำตาล
ขยายพันธุ์ เมล็ด แยกต้นอ่อน ในทุกสภาพพื้นดิน ที่มีความชื้นพอสมควร
